when i was still there in Pinas, isa ako sa mga relatives na pumupunta sa bahay ng mga Tito's n Tita's when they're coming for vacation... di naman ako nanghihingi ng kahit ano, since kapatid ni mama or ni papa, we have to visit their place for a small get together. i was very observant at that time, ganda ng bahay, ganda ng "Marantz", ang lalaki ng alahas...sabi ko, grabe, sarap mag abroad... pero isa lang ang napansin ko, kahit hindi ka nanghihingi, alam mong nagdadamot na sila... ang tataas na ng ere...
lumaki ako sa hirap at alam ko ang buhay, grade school palang ako ng magsimulang magtrabaho... tinda ng pandesal sa madaling araw and then tinda naman ng dyaryo after. Sa gabi, linis naman ako ng jeep ng mga kapitbahay namin. Cguro, until late teens ko, baka sampung beses na kaming nakalipat ng bahay dahil sa hindi kami makabayad or mataas ang upa. My Dad is a mechanic and my Mom is a Secondary School Teacher. My Dad supported my mom's studies hanggang sa maka graduate ang mama ko. Dalawa na kaming magkapatid noon..So tinulungan ng Papa ko na marating ang gusto ng Mama ko kahit dalawa na kami.Ni minsan hindi humingi ng tulong ang mga magulang ko sa mga kapatid nilang OFW para maitaguyod ng maayos ang pamilya namin.
Yung experiences ko sa pagbisita sa mga relatives ko na OFW na parang mga Hudyo ang asal ang nagbigay sakin ng lakas ng loob para mangibang bayan. Kung kaya nila, kaya ko din... I strive hard, harder, para maihango ko ang pamilya ko sa kahirapan.
Ngayon, hindi na nangungupahan ang mga magulang ko, nanonood at nakikinig sila sa mala home theater naming setup. naibibigay ko na rin ang mga bagay na gusto nila.
Pero ni minsan, hindi ako nagbago ng ugali, ako pa rin ang taong kilala ng mga kapitbahay namin, ng mga kamag anak namin, ng kabarkada ko at ng kung sino sino pa. kung anong meron ako, meron kayo.
Di rin ako si Santa pero masarap magbigay at tumulong. nakakagaang ng pakiramdam. Di natin madadala sa hukay ang yaman natin, pero babaon sa isipan ninuman ang mga panahon na natulungan natin sila. Hindi man nila mabayaran o mapantayan ang naibigay mo sa kanila, alam na ni LORD yon...
Sikap at Tyaga, yan ang magandang pabaon sakin ng mga magulang ko... dagdagan mo ng determinasyon....wag mong kalimutan ang pinagdaanan mo..alam ko yan, galing ako dyan!




Reply With Quote
Bulls Eye ...bro

