Letting love pass you by...

[OTEP]

Below is the winning piece in the latest contest sa UP Creative writing

Its been 4 months since i saw him and talagang namimiss ko na siya...
pero what can i do? it seems that i have loved the wrong person.... but
still the pain keeps on hurting me and kung walang magbibigay ng gamot
para
dito sa nararamdaman ko.... baka mamatay na ako....


To give you a background about my life, everthing seems to be fine
except dun sa time na dumating na sa buhay ko yung hinayupak na lalake na
yon.... hehehehe.... kung curious kayo about dun sa guy... bestfriend ko
po yon
kaso lang iba na ang nangyari as time passes by.....


Classmate ko sya nung highschool. pards pa nga ang tawagan namen.... o
db ang sweet? di na ako iba sa kanya and ganon na ren sya sa aken.... kung
di nga lang ako naging babae baka naiuwi na ako nun sa bahay nila and baka
lahat ng gawaing pang brusko eh i! pagawa na nun sa ken eh..... pero
cyempre mukha pa ren naman akong babae noh!!


Highskul cyempre may pr om.... wala cyang date, wla ren ako.... i know
that he wanted to invite me to be his date pero ang ogag nga kasi nun kaya
the last minute tsaka lang sya nag-ask. he went to our house... nakamotor
po sya and medyo pawisan pero infairness.... mabango pa ren....


He ask my permission to see my dress for the prom.... cyempre para
maloka sya sa aken at may konting surprise... i refuse.... o sige, medyo
na
frustrate sya pero hindi yon naging hadlang para invite nya ko.... sa
ganda ko na to..... cyempre ang dami munang pa-echeng.... hanggang sa
tanungin nya ako kung may date na ba me.... e kung di ba naman siya
abnormal
eh.... papayag ba akong makipagdate sa iba eh sya lang ang gusto ko....
lam mo
yon... sarap sampalin.... so in short, papilit pa ba ako? syempre.....


The night of my life came, i was so pretty sabi ng nan! g-uuto kong
nanay... pero naniwala lang ako nang sya na ang nagsabi.... blush ako
ever....
kahit alam kong maganda ako since birth(hehehehe) iba pa ren yung sa kanya
galing diba?


We enjoyed that night and lalo ko lang napatunayan sa sarili ko na
mahal ko na pala ang hinayupak na bestfrend ko......


Syempre ano pa ba ang sunod na event sa prom kundi ang graduation na
db? the night before the graduation, we talked on the phone na para bang
it
would be the last time na maririnig namen ang boses ng isat-isa.....
ive waited for the moment na mabanggit nya na may feelings din sya and
hindi naman ako nagkamali.... tinanong nya ako kung may possibilty daw na
maging kame.... i know na maiinis kayo sa ken dahil alam nyo ba ang sagot
ko?
ah, eh.... hindi pwede kase bestfrends tayo eh.... yung mga anak na lang
naten yung ipag-partner naten.... sa isip-isip ko.... ang tanga! pano ko
nasabi ang ganong words? pero wala na akong magagawa..... alam namang
bawiin
ko pa eh di nahuli naman ako db? pe ro ang tanga ko talga....


Syempre college na.... im so proud to say na napunta naman ako sa
magandang school and take note... pareho kame ng skul..... ano to?
kailangan bang
ituloy ang naudlot na pagmamahalan namen?.... hehehe....


Nagkaboyfriend ako for a year and a half.... minahal ko sya pero there
are these conflicts and problems na di na kayang ayusin.... in short....
nagbreak kame.....

I guess god meant that to happen kasi yon din yung time na nagkita kame
ng bestfrend ko..... sa sobrang miss namen ang isa't-isa.... sabay na
kameng umuwi, kumain, pumasok..... im happy pero parang lalo ko lang
pinahirapan ang sarili ko dahil my feelings for that guy grows each and
everytime
that we are together... buti na lang magaling akong magtago at
magpigil....
hehehe.... bilib kayo noh?.....


One morning, im so busy preparing my project t! hat would be pass on that
same day.... alam kong dumati ng na sya at nasa likuran ko na ang
mokong pero dahil sobrang pressure sa project.... gusto ko man syang
dambahan... cyempre mamayang gabi na lang di ba? hehehe.... di ko sya
masyadong
napansin.....


May inabot syang sulat sa aken and he asked if i could join him sa
lunch.... i said yes.... then, alis na cya.... alam naman kc nyang im
busy..... when i was about to enter the room, somebody bumped me and my
precious project fell... gusto ko mang magalet... what can i do db?
instead i ask my prof to give me another chance to do my project....
naalala ko
si mokong.... the lunch date.... kinuha ko ang cell ko to text him that i
cant come to our meeting.... e kaso.... pag tinamaan k nga naman ng
malas.... check operator service daw.... i tried to look for friends or
other
kakilala pero malas that day talaga....


And so i took my lunch all by my self.... naalala ko yung letter....
hinanap ko sa bag... WALA !!!! bumalik me sa corridor praying na andon
pa yung sulat.... wala ren.... god! why? minsan lang magbigay ng sulat
yon.... nawala pa.... dont know how to tell him about the letter....


And so days and weeks passed, pag nagkikita kame... di nya ako
pinapansin... ako, i tried to talk to him pero alam kong may kasalanan
ako pero ganon ba kalaki ang nagawa kong di pagpunta at ganon na lang ang
iwas nya?... sige... hinayaan ko na lang....
months na ang binilang... i heard that he was dating a girl from the
same school that we are in... masakit.... na sa iba ko pa narinig na sila
na.... mas masakit na wala na akong halaga sa kanya.....


Basta... ilang araw din yon na ganon ang nararamdaman ko.... weeks....
months.... gagraduate na po ako.... i wonder what's instore for me in
my last day in school.... and so i thought na puntahan yung favorite hang
out namen.... when i was! about to get near the place.... i saw him...
with
the girl.... umiiyak ang bruha but i cant hear what they are talking
about.... so ive decided to get out of that place before my tears burst
out....
and then a common frend ang sumalubong sa aken.... saying na buntis ang
girl.... syempre.... durog na durog ang puso ko.... kung kaya nyo lang
ma-imagine yung naramdaman ko.....


The night of that same day.... naloka ang lola nyo.... nagparamdam ang
mokong pagkaraan ng pagkatagal-tagal na panahon... i thought it was
something good for me... for us.... pero i was wrong.... so wrong.....
he gave me a wedding invitation and isa ako sa bridesmaids..... the
girl... she was waiting in the car.... o db? dati motor lang ngaun... car
na....


And so the wedding came.... maganda po ako nun.... sabi ng nanay ko
pero wala ng nagsecond the motion eh.... so naniwala na lang ako sa nanay
ko.... then, there was this professor who came to see! me.... he handed
over a
letter with my name carefully printed on the enveloped.... he said that
he looked for the owner of that letter kaso lang po malaki po ang skul
namin kaya mahirap magkahanapan db? and so nung nakita nya ang name ko sa
invitation, he decided to bring the letter thinking that it could save
souls... daw....


And so i was about to open the letter when the priest ask kung sino daw
ang tututol... dedma ako.... alam namang manggulo pa ko noh....


Binasa ko na ang letter..... nakakatouch po talaga.... he opened up his
feelings for me.... hoping na meron din daw akong feelings for him....
he ask that if i will show up to our hang-out the next day after he gave
his letter, then it means that i also have feelings for him and that he
would love me for the rest of our lives.... but if i wont.... then he will
never open that topic again.... he pleaded to me na sana pumunta ako...
...


If only i have that letter.... if only i knew about it.... kung di lang
ako clumsy and carelss to keep that letter... things would be diffrent....
if only.....


And so i heard the priest announced the couple as husband and wife....
ang sakit......


Picture taking..... gusto mang sumabog ng nararamdaman ko.... as you
know.... magaling akong magpigil.... pero masakit po talaga....
sobra......


After the picture taking...... niyakap ako ng bestfrend ko.... ang
higpit.... and teary eyed nyang cnabi na....


I still love you.......

[odell]

haiiiiiiiiiii... nakakluha.... syet!

[gretzy]

i think fictional un

[OTEP]

Siguro fictional. Kasi sa creative writing daw manalo.

Alam niyo may kakilala kaming pwedeng-pwede diyan sa creative writing. Magaling gumawa ng fiction, eh. hahahahaha. Calling djerm, ungas, mau, etc...hehehehe.

[gretzy]

the plot is good, but i dont think it's good enuf to win in a creative writing contest

[mazdamazda]

the plot is good, but i dont think it's good enuf to win in a creative writing contest

yup... kinda cheesy... and parang alam mo na ang ending!!!

[quindoyos]

gretzy:::but it beats tha same plots of the telenovelas... he he he
0

[gretzy]

good point!

[hens]

Originally posted by odell
haiiiiiiiiiii... nakakluha.... syet!

bilis mo naman bumigay!!!...:D

[odell]

sensitive eh...
hahahahahahaha..

ang drama!..
tama na yan.. inuman na lang tayo.!

[falken_09]

nice work.. tlgang creative ah.. :D

[Bianx]

talaga bang uso na ang tag-lish sa mga modern articles?
madami-dami narin ako kasing nababasa na parang ganyan ang format.. yung sinusulat ng author ang saktong salita kung pano nya ikukwento yung story pag kausap mo sya ng magkaharap kayo. (medyo hindi ko kasi gusto ang tag-lish... nakakinis kasi minsan basahin at pakinggan.. lalo na yung gumagamit ng "me" sa text)

**opinyon ko lang po ito.. pasensya na kung may natamaan =)

feeling critic naman ako... tama na nga yan... ika nga ni odell... inuman nalang! hehe! banzai!!! =)

[NightRock]

Parang common yung story nya.. panahon ko pa marami ng ganito nangyari hehehehe..

"kung hindi Ukol hindi bubukol"

[empy]

sige na nga feeling critic na rin ako like Bianx ;)

i don't like the taglish either but what bothers me even more is all the misspellings and 'text message' abbreviations. i understand why this is done when you are texting and need to save time, but with a computer and keyboard??! in a UP Literary Writing competition?!

and the story is unoriginal and a common theme in countless movies...original pa sana if the guy was an undercover agent for the FBI paranormal division and his 'bride' was a beautiful robot from the future plotting to kill the heroine because her son would grow up to be the leader of the human resistance against the machines :bwahaha:

[RedHorse]

malamang ang mga hurado ay babad sa mga telenovela, mas maganda pa rin mga kwentista ng liwayway noon.

[boydapa]

parang endless love... pakipot pa kasi eh... kaya ayan naunahan ka!

[wildthing]

the "people/character" of the literary article are quite stupid....para nga talagang local telenovela....puros tanga ang character kaya walang nangyayari sa mga buhay...

mas maganda pa nga yung mga south-american telenovelas....realistic ang mga characters....

this is just my 2 cents.

I hope walang taong ganyan sa tunay na buhay.....masasampal ko siguro sa katangahan (just my thoughts)....

[kiper]

pero andami pa ring nahuhumaling sa mga ganitong istiorya..

kaya walang nangyayari sa pilipinas eh..laging kinukumpara ang mga buhay natin sa mga ganitong istorya.

haaayy..kelan kaya ako magkaka-gelpren ulit..??? hehehe..

[Kram]

bakit pa kelangang fictional? e pwede namang true-to-life yung story di ba otep? :D

[sHoCkAbSoRbEr]

Originally posted by OTEP
Siguro fictional. Kasi sa creative writing daw manalo.

Alam niyo may kakilala kaming pwedeng-pwede diyan sa creative writing. Magaling gumawa ng fiction, eh. hahahahaha. Calling djerm, ungas, mau, etc...hehehehe.

Super creative nga, eh. Imaginative!