naalala ko tuloy ang joke ng pari one time na nagsimba kami ni mrs. sabi ng pari: ang ina ang ilaw ng tahanan, ang ama ang haligi ng tahanan, at ang byenan naman ang anay sa haligi.![]()
ganyan din sister-in-law ko, pag napupunta wife ko sa kanila, expect ko may bago na naman issue.
you just have to very very patient. yun in-laws lakas humingi nun/ mang-isa. so nun una binibigay ko. and then medyo pinaparamdam ko cold ako, tapos yun wife ko lagi ko binibilhin ng mamahalin handbags, and of course, travel.
so ano ginawa ng sis-in-law ko, aba gusto makisawsaw. pag pupunta kami dun kunwari may bago blouse si misis or bag from mom-in-law.
tapos dumating na ang window of opportunity, pinababayaran na samin yun credit card billings nila, kasi wala daw pambayad. pati siguro yun pang-suhol na kunwari gifts eh malamang kami na din magbabayad.
and so sabi ko I can promise to share pero walang definite date. tapos ang ginawa ko sa FB, lalo ko ni-load yun mga travel photos namin ng wife ko. I encourage my wife to do the same, and yun naging sikat siya sa mga old friends nya.
alam ko makikita ng sis-in-law ko yun, so syempre $$$ na naman kasi parang ang sarap ng buhay namin. tapos withold pa din ako promise habang pasarap ng pasarap mga photos namin, to the point na sumabog siya: inggit + neglect ba naman eh
tapos sulat sya ng pagkahaba-haba seeking sympathy from my wife, na kesyo hirap daw sila etc etc. sabi ko sige sagutin mo na lang yan after a week kasi may pupuntahan tayo.
after a week eto na from sympathy to sumbat, kasi di man lang nasagot sya. to the point na sya na nagsasabi ng masakit na salita sa wife ko, kasi parang wala daw kami pakelam. usually, wife ko pag ganyan lumalaban at sasagot din ng pagkahaba-haba. sabi ko sagutin mo na lang, OK. tapos wala na kahit ano
after a month dine-lete kami sa FB. tapos automatic bin-lock ko kagad. para di na kami ma-search. tapos dine-lete ko lahat ng friends nya na friends ko.
now 2 years without her, sarap buhay.
Tapos na kayo ng asawa mo OB? Kala ko did kayo masaya dahil wala na kayong $$$...
Last edited by Monseratto; June 4th, 2012 at 07:28 AM.
Buti na lang ako OK na OK sa In-law ko (singular kc tegi na erpats ni wife).
It helps din na in good terms ka sa kanila, para masaya lang palagi kapag nagkakasama sama.
Wag din masyado gawing issue yung pera/yaman kasi jan nag uugat ang lahat ng kasamaan sa mundong ito :cheers2:
Tama itong kay Hein and Yebo when you look at both views together; It's really about finding the balance of knowing where you are, being diplomatic in getting a message across, and letting the other party realize that your the husband and that you have greater bearing in her life now.
Malakas din uminom father-in-law ko. Tubig na sa kanya ang San Miguel at kelangan 24/7 mayroon nito sa ref nila. :D Asawa ko walang problema sa in-laws niya dahil parehong wala na.
There are times when you just have to realize when it's time to cut clean. Hanap ka muna ng work sa Manila or at another city then use that as a premise to move your family eventually.
maganda yun shinare ni BB...tama yun sabi nila pang MMK yun story nya naimagine ko pa nga nyhahaha...ganun pala yun IMK ngayon ko lang nalaman..buti nalang catholic si misis kaya lang di mahilig magsimba kaya ako lang minsan lagi pagod sa work sa casino ganun pa man naiitindihan ko parin sya...
ang medyo prob ko naman masyado mapagbigay si misis...yun brother in law ko 20 palang nakabuntis na at lagi humuhingi kay misis ok lang sana kung naghahanap ng work e hindi naman kaya medyo inis ako nagagalaw tuloy minsan joint accnt namin at sister bunso din maluho sa gadget...sa ngayon ok lang sakin pero pagnagkaroon narin kami ng anak ibang usapan na...ok talaga if medyo malayo kasa mga in laws...
vinj, naisip ko na yan dati. But I can't sacrifice the comfort and convenience ng buhay namin dito sa developing city in a province. Besides, we already have established a strong network of connections here, people love and respect us because most people know who we are. Yon nga lang, dagdag gastos ang solicitations. More or less, pareho din lang ang income na kaya kong/naming kitain in Manila or other cities. Almost 2 years na kami ni mrs. nag-a-apartment, umalis kami sa bahay ng parents ko, kasi yong mother ko ang usal na mahilig makialam. Di naman nakikialam sa amin ang mother-in-law ko, deceased na rin ang father-in-law ko. Yon nga lang, kung anong problema ng family nya, parating affected si mrs. Naiinis na rin ako kasi kami ang nagpaaral at nakapa-graduate sa 3 brothers nya at hanggang 2nd year college yong 1 pinsan nya. More than half milliopn na rin if we will compute our expenses in helping her family. Tapos, I still doubt that my wife is still giving financial support to my mother-in-law tapos sa 1 bro.-in-law ko na walang trabaho, pareho sila ng live-in partner nya na walang trabaho pero 2 na ang anak.yong 1 bro. in law ko na nag-uumpisa pa lang magtrabaho, at single pa is living with us.
Kaya di ko pinapakialaman kung magkano ang take home pay ni mrs. Bahala na syang bumili ng mga gamit ng mga bata kung gusto nya, at bumibili naman pa-minsan-minsan, & sya rin ang nagbabayad sa tel. & internet billls. Then, ako naman ang humahawak ng budget ng family, mas malaki kasi ang income ko kay mrs., almost 2 times higher than her salary. Pero binibigyan ko pa sya ng pang-allowance nya at pambili ng mga gamit na gusto nya pero nire-regulate ko rin para maka-control sa expenses. Mas marunong akong mag-budget at mas matipid kaysa kay mrs. ok na rin sa amin ang ganitong klaseng financial arrangement.
Sabagay, kasalanan ko rin kasi nag-asawa ako ng mahirap. I am suffering the consequences of my lustful acts.
But I also love my wife. We are happily married for almost 10 years with 2 daughters and one son. Actually, she's demanding that we now have a church wedding at catholic church. ayaw ko sana pero, pagbibigyan ko na lang. pera lang naman ang mawawala, I want to buy peace.
Kaya kung minsan, naiisip naming mag-migrate sa ibang lugar para walang pakialaman, pero alam ko, kahit na saan kami pumunta, my wife will still give financial support to her family. Alam ko naman na nagseselos ang mother ko kay mrs. kasi nga malaki na ang nagastos namin ni mrs. sa pamilya nya samantalang barya lang sa side ko.
My mother used to blame me that I got married to a poor lady at the age of 23 while studying in the college of law and working as a govt. employee. I answered that it was their fault because I could not have meet my wife if they let me study in a better law school in Manila or other cities. I could have married a rich girl or someone who belong to a middle class family. Kasalanan din naman ng parents ko, I am the youngest among their 4 children, tapos yong 3 siblings ko nong time na yon (2000-2004) were in Manila and dependent upon them for support. Samantalang ako, nasa province na nga, self-supporting sa pag-aaral ng abogasya habang nagtatrabaho, sinisingil pa ng board and lodging sa sarili naming bahay.Moreover, here in our province, most beautiful women at their early 20's are in Manila or other cities. either studying or working, so, during that time, beautiful women here in our province were like endangered species. So, when I met my wife, even if she's not my dream girl, I have no other better choice than her. Our relationship lasted for 1 year, sya ang pinakamatagal kong GF hanggang sa mabuntis sya. Kung nasa Manila sana ako nong time na yon, baka inabot ako ng 28-30 bago nag asawa sa dami ng pwede kong maging GFs at sa dami ng pwedeng pagpilian; or kung nakabuntis man ako at nag-asawa ng maaga, galing din sana sa may kayang pamilya because poor promdi's cannot afford to study in Manila or other bigger cities.
But I got to move on. Life is not a bed of roses. I need to be happy for what I am and what I have right now. Pasalamat din ako at magaganda at gwapo and healthy ang mga anak ko. Maganda rin ang relationship namin ni mrs., bigayan lang sa wants and needs ng bawat isa, and she's a good mother to my children. Hanggang dito na lang muna ang pang-MMK story ko.![]()
isipin mo nalang na kapag andito ka sa maynila, mas maraming temptations, mas malaki chance na masira pamilya mo
be thankful na onti lang ang "fresh fishes" dyan
yung binabayad mo sa mga kapatid nya yan yung price of having your family strong & intact for nearly a decade
nagbabayad ka lang kumbaga
hirap din if marami maganda nakapaligid sayo
mas madali ka magsasawa sa babaeng kasama mo eh
gusto mo tumikim ng iba
ngayon kung walang maganda na pumapaligid sayo
wala ka urge para matikman sila
ganon din bro., temptations are everywhere kahit sa provinces, and iba na ang new generation ngayon, mas marami nang young women ang willd at pumapatol sa married men.Based on my observation and experience, di na masyadong mapili sa chicks ang married men.
I also go to Manila and other cities pa-minsan2X, and yon nga, tumitikim din pa-minsan2X. Marami pa akong naging babae after I got married, pero di ko ipagpapalit ang pamilya ko kahit sa sinong babae. pa-tikim-tikim lang kumbaga. Mas lalong ayaw ko ring magkaanak sa iba.
atty......tayo ka na ng Galant E SS Foundation
aba eh di pupwede yang ganyan. alalahanin din ni misis na may sarili rin kayong pamilya.
di laging pwede kayong tumulong sa pamilya nya......![]()
Last edited by chua_riwap; June 7th, 2012 at 04:02 AM.
yon nga bro. e. I keep on telling her about that, but every time na napapag-usapan namin yan, it usually leads to arguments.She denies that she is still giving financial support to her family kasi maganda na rin ang kita ng 2 bros. nyang bading, yong 1 na pinag-aral namin is already a nurse and yong 1 naman, beautician and decorator. But I still doubt her kasi nga, mas madaling maubos ang pera nya with unexplained expenses. Kaya ako na lang ang humahawak ng family budget.
May yearly medical mission kami sa family namin, sa mother side ko, merong 5,000 yearly contribution, sometimes, I want to excuse myself, telling my relatives that I also have my own foundation.
Ampch, pang MMK nga. :D Kulang nalang mag-abroad si Galant E SS at duon magpakabayani.
* the chicks factor, pansin ko nga wala masyado when i used to go to Bicol before... nasa Manila na pala silang lahat (or tinago ng mga pulitko sa bahay nila).
Mahirap talaga pag ikaw inaasahan. But of course, there should come a time na yung mga pinaaral mo would then be the ones to support your in-laws. Maswerte ka lang rin as the cost of living in the province is lower than in Metro Manila.
It's a tough situation on the finances of your wife and her supporting her family. Maybe now you can choose to overlook it as your income can support your family at this point but think of the possible savings and other investment opportunities you can do with her income.
kahit paano swerte parin kayo dahil kahit ganyan, masaya kayo nagsasama ng misis nyo.
paano kung binigay mo na nga ang lahat lahat, niloko ka pa? wala ng ibang mas masakit siguro sa isang matinong lalaki kundi yung maiputan sa ulo. tapos ginamit pa resources mo para sa iba. doble doble dagok na yun.